Bana doğru yaklaştı; tuttu ellerimi, çekti kendine, saçlarımı sıktı... Ne denli hileydim hiç hissetmedi.

Sonrası fırtınaydı kirpik içlerimde, sonrası dolandı kıvrılarak muamma bir serzeniş içerimde.

O, derinden sayıklanış kilitli kapılar ardında ve anahtar deliğini bulamama sarhoşluk esnasında.

Sonrası ihanet açığı inkârlarda, daralma faslı yol yordam hancılığında. Kaldı cam kırığı gibi damarlarımda.

O,sır gibi saklılık bakışlarımın duvarlarında...!

Bilmiyordu.

Dedim ki:‘’Çalmasın o şarkı istemiyorum, kendimi dinleyeceğim...’’

Beklemiyordum onu. Geldi yine kanarak zayıf, tiz tabirli sureti ile... Tam isabet belleğime.

İnkar et, reddet gözlerim onu. İftira at, suç kat üstüne... Kamaşma, bulaşma, yanaşma ona...

Duruyor karşımda dimdik, adından daha iyi biliyor burası kısık lambalı o son seviştiğimiz oda. Darmadağınık tenlerimizden kopmuş yatak başının karşısındaki , ’perdeleri arala’ dediği yağmurdan çamurlanmış pencereden girdi içeri yine ve o denli yığıldı kollarıma...

Anlamıyordu.

Dedim ki ‘’Söndürün ışıkları onu göremiyorum, tam yüzünden öpeceğim...’’

Sana sesleniyorum; bakma öyle, arama ‘seni’. Siyah kulplu dolabın çekmecesine süzüldü mazinin izleri. Bir askı düştü yere, son duruşun kırıştı gözlerimde... Soyundum seni. Ev darmadağınık oldu. Biraz deniz tuzu, biraz kum... Biraz güneş, biraz gölge... En son ay ışığı... Sarmaş dolaş bir uyku... Alevlerin son buldu.

Kestim resimlerini... Sen de biliyordun kesin. O loş kıyıdan bana bakan, uçurumundan yorgun, aksayan bacağımın üstüne yatan başın ile gözlerin bana dönük olan resminin kırdım dizlerini. Yaralanıyorken anlıyordun kesin. İnadından çıkmıyordu hiç sesin.

Konuşmuyordu.

Dedim ki ‘’Bağırmayın kulaklarımda ne olur onu duyamıyorum, sırf ona gizleneceğim...’’

Bakıyordu.

Dedim ki ‘’Susturun şu çalgıları, ona bir yalan söyleyeceğim...’’

Seda Özay ÇINAR - 28 Temmuz 2010

Bu yazının şarkısı “Oyun Etti Gözlerim”…

Dim lights Embed Embed this video on your site

OYUN ETTİ GÖZLERİM

Bir yağmur damlasında dondu gözlerim
Yavaşça cam ıslanırken doldu gözlerim
Her yer buğulandı
Gökyüzü karardı
Yine hüzünlere yenik düştüm
Bir yağmur damlasına daldı gözlerim
Kuru toprak ıslanırken seçti gözlerim
Ve sen duruyordun sanki geliyordun
O an seni dilerken oyun etti gözlerim
Acımdan sustu yağmur gözyaşlarımda

Aldı da hüzünler yandı gözlerim
Dursan da ne farkeder gönlüm sel oldu
Taştı da kederler öldü gözlerim
Ben sevdalıyım hüzün benim adım
Yaş yerine dert olup da aktı gözlerim
Yangınlardayım su serpin gönlüme
Ardından boynu bükük bakakaldı gözlerim