Birdenbire, ansızın içi oyulmuş sızlanmalar girdi koynuma. Yaklaşmak istedikçe geri iten, elleri diken diken, göğsümden boşluğa yaralar serpen haykırmalar bastırdı içimi. Kalktım uzandığım yerden, tutuna tutuna duvarlara yürüdüm antreye doğru... Karanlığın taşları battı ayaklarıma bir kadeh ile dönüyorken ve şarabın koyuluğu aktı parmaklarıma; sesimi bile çıkartmadım.

Avlunun yüzü bana dönüktü... Gördüm uzaktan, yalnızlığıma kondum... Özgürdür artık kanatlarım ama bu hüzün de neyin nesi bir türlü anlayamadım. Bana ait onca yıl, onca hatıra, onca sarılma... Işıklar sönünce odamdaki yok olma da neyin nesi, cevaplayamadım.

Gözlerine baktım tek tek tanıdıklarımın. Tanık olmadıkları sancılarımın ağırlığını taşıdım bakışlarından, öyle bihaberler ki halimden hatırımdan;’’neyse ki yankılanmıyor insanın yüreği’’ diye geçirdim aklımdan. Bastırdım... Bastırdım kavgalarımı; ağzımı bile açmadım.

Böyle başlamamıştı bu öykü sanki. Tereddütlerini kendi sıyıran, yolları kestirmeden ve istediğinde ayırandım ben. Öyle anımsıyorum eskiyi. Kucaklaşmalarda iki büklüm olmazdı bedenim, eğilmezdim ‘’aşk’’sızlığın karşısında, açardım kapılar çaldığında. Şiirler ezberlerdim uzunluğuna aldırmadan ve el yazısı ile yazardım notlarımı, o zamanlar korkmadan bir çırpıda gönderirdim mektuplarımı. Şimdi ise üst üste konulmuş bir sürü kağıt yığını hem de çabuk devriliyor ucu sivri bir kalem ile cümlelerimin anlamları.

Bu gece bir kez daha karışamadım kalabalığa,’’dayanamadı faylarım sarsıntılarıma’’.Bu gece bir kez daha suçlayamadım kendimi. Çünkü yine biliyorum ki; kimse anlayamayacak beni... Sırrım içimde gizli saklı bir uyku gibi ve sırrım yasaklı bir fikir gibi...

Bir de...

             Ne güzel sevmiştim seni... Değil mi?

Seda Özay ÇINAR-13 Ağustos 2010

Bu yazının şarkısı “Tutunamadım”…

Dim lights Embed Embed this video on your site

TUTUNAMADIM

İnliyor sokaklar bu gece
Çocuklar küsüyor camlardan bana
Şarkımı söylüyor yıldızım
Melekler ağlıyor uzaktan bana
Bilmez ki içimi dostlarım
Ağlamam acımı bekleyemem
Yakışmaz bana
Uslanmaz bu yürek kendini yaralar
Al tanrım taşıdım bu kadar
Kaldırmaz bu beden yeni bir bahar
Tutunamadım
Tutunamadım
Tutunamadım
Günah yazılmaz bana