Sana susayışlarımı susturdum sevgili(m)... Sana körkütük âşıklığımı, uslanmazlığımı, yollarında yıkılıp dağ tepe aşamadığımı unuttum sevgili(m)...

Düşmanız artık; bir parça gam, keder... bir parça kırıştırılmış hatıralar ile silahlıyız artık. Ellerimizi böldük, bölüştük kavgalarımızı, bir parça isyanlıyız artık...

Varsın gelip geçsin, geçip gitsin dudaklarımın ortasından ezberlettiğim öpüşlerin, son sözlerinin içinden keskin bir cümle ile tarih kokan, iç yakan buse açar kilidini, bozar mührünü... Kucaklarım miladımızın buruşup son duruşunu...! Sen bana ait değilsin artık...

Damağımda sarhoşluğun buruk ve acı tadı, gözlerinde donuk ve yabancı yalnızlığın eski bakışları... Başkaldıramıyordu, başa çıkamıyordu korkularım! Ne bana doğruydu yolların, ne bana uzanıyordu kolların... Koridorlardan geçmiyordu durgun akşam hatıralarım... Geçmiyordu senden ötesine ruhum... Ben sana ait değildim artık...

Ansızın değildi uzaklaşmam... Sen soğuk bir taştın, hem kalbimin ortasında ağırlaşıyordun hem dokunduğumda içimi üşütüyordun!

Bir garezdir ki gelir, sarar her yerini, dokusunu, kokusunu sindirir dibine dek... Bırakmaz ondan sonra yaşanacak tek bir tende, bir nefes, bir heves...

Bir şaibe ardında kalır aitliğin haramlı, dalgalı, sarsıcı kanamaları... Yok olmanın sitemli ses tonunu tanıyan, yaşayan bilirken ne de fena yanar terk edilenin canı...!

Yalanlardan çarpılan tövbesiz fermanlara gömmeliydim seni. Duası ellerine sıkışan, sert duvar diplerini mesken tutan, her -gitme’lerinin- sürgünü ile oradan oraya savrulan, her sokulduğu yalnızlığı lekeleyen, karalar bulaştıran ‘aşk’ımı çıkarıp kancasından, atmalıydım... Öyle yaptım... Ben o aşk’a ait değilim artık...

Dilsiz bir hikayenin ihanet sarsıntısı yüzüm, gözüm... İyi bak bana... Sana başladığım gün gibi sıkı sıkı sarıldım bitmen’e... Kin’im affetmeyecek seni...

Sevgili(m) sayende ben de bir yalancıyım artık...

Seda Özay ÇINAR-11/13 Haziran 2010

Bu yazının şarkısı "Durma Git"...

Dim lights Embed Embed this video on your site

DURMA GİT

Sana öyle dargınım ki
Haykırmak yetersiz
Kızgınlıklar yersiz
İfadesiz 
kalır
Bu derdin yüreğimde
Donup kaldı sanki
İçimden umutlar
Uçup 
gitti sanki
Bir yanda kavgalar
Bir yanda yalanlar
Durmadan 
büyüyor
Aramızda bu dağlar
Durma git
Götür ne varsa bekleme
Ağlarım 
ben yalnız kendi kaderime
Anladım
Derman değilsin derdime
Haydi 
git
Bitir ne varsa yüreğimde
Haydi git
Düşünme, durma, 
bekleme
Ağlarım ben yalnız kendi kendime
Anadım bitti hiç birşey 
söyleme
Durma git
Dönüp de bakma halime