-Sadece biraz dağıldım ama geçer, düşünme sen beni... haydi git...!

-Olmuyordu,sen de biliyorsun,kızma bana...!

-Haydi git...!

Fondaki müzik bir sırdı;

‘’git... git... git... me dur ne olursun,
gitme, kal... yalan söyledim...
doğru değil, ayrılığa daha hiç hazır değilim...
aramızda yaşanacak yarım kalan bir şeyler var
gitme, dur...daha şimdiden deliler gibi özledim...’’

Kapıyı kapattı adam...

Tırnak uçlarındaki uçuruma yuvarlandı o eşikte... Bomboştu, bomboş... Bir yanlış hamle ile içinde uyuduğu, yokluğunu uyuttuğu o oda üstüne çökecekti, korkmuyordu da kuvvetsizdi sadece... Bunu es geçemiyordu...

Unutulan birşey mi yoksa söylenmeyen birşey mi vardı?

Bu kesik hangi eksiğin acısıydı?

Görmezden geldiği kanamayı sarmadıkça, canı daha çok yanmadıkça, böyle yalandan cesaret ile yola koyularak koruduğu ‘aşk’ mıydı? Yoksa ‘’kendi mi?’’

Aynaya baktı kadın...

Bir suretti göz göze geldiği. Karanlıktan kurtaramadığı bir gölge oyunuydu dize getiremediği. Sakıncası vardı, uzun uzun anlatmanın... O da ima edip, dilinden düşürdü dizdiği bütün kelimeleri... Geri alamadı düşündüklerini, geri veremedi payına düşüremediklerini... Suratında, bir tokat gibi vurucu geçmişin delilleri ile suçlu, mahcup ve o an tanıştığı hücrelerindeki yalnızlık aksi...

Perdeleri kapatıp, daha az mı gülmeliydi şimdi?

Ter içinde uyanıp, hor mu görmeliydi kâbusları?

Sesi ile gelen fısıltılar azar azar silinmeli ve daha mı az iz sürmeliydi o günlere?

Dinledi kendini. Önce dualarını sonra şarkılarını susturdu... Göz ucuyla dokundu hikâyesinin bitişine. Mecburendi, zamansızdı, bugün olmasa yarındı, anladı, kavradı, bağladı... Dayadı alnını aynaya, yazgısını gördü, devirdi çerçeveyi... Bitti...!

Fondaki müzik bir arsızdı;

‘’sen ne olur üzülme benim için,
ben dururum ayakta yine...
biraz keder biraz pişmanlık, biraz da sen içimde...’’

Seda Özay ÇINAR-29 Mayıs 2010

Bu yazının şarkısı "İmkansızım"...

Dim lights Embed Embed this video on your site

İMKANSIZIM

Biliyordum imkansızdı
Sana yetmek mümkün değil
Denedim şansımı

Sınırların yoktu senin
Eline değdiğim, dokunup sevdiğim sadece resmindi sen değildin

Sana yetmek mümkün değil
Ben şansımı denedim

Sınırların yoktu senin, kanatlarım yoktu benim
İmkansızım sana emanet ümitlerim

Sen ne olur üzülme benim için
Ben dururum ayakta yine
Biraz keder biraz pişmanlık
Biraz da sen içimde